Czasem słońce, czasem deszcz  (Kabhi Khushi Kabhie Gham)

premiera: 21.01.2005

Kolory, taniec i hinduska kultura

Nieczęsto w czasie zwyczajnego seansu kinowego na sali można usłyszeć oklaski zadowolonych widzów. Jednak aplauz w czasie projekcji produkcji "Czasem słońce, czasem deszcz" to naturalna reakcja.

Fabuła filmu ucieszy przede wszystkim wielbicieli brazylijskich oper mydlanych. W domu bogatej wysoko usytuowanej hinduskiej rodziny Raichandów dorasta adoptowany chłopiec o imieniu Rahul. Nandini i Yash kochają go jak własnego syna. Gdy po studiach w Londynie Rahul wraca do Indii, by przejąć rodzinne imperium Raichandów, na miejscu czeka go coś więcej: miłość jego życia. Rahul zakochuje się od pierwszego wejrzenia w pięknej i nieco zwariowanej Anjali, bratanicy jego opiekunki. Miłość ta jednak nie może zostać spełniona, bowiem ojciec wybrał młodzieńcowi inną kobietę na żonę - pochodzącą z jego sfery Nainę. Ponieważ żaden z mężczyzn nie chce zrezygnować ze swych planów, przyszłość rodziny Raichandów maluje się w ponurych barwach.

Streszczenie filmu może zniechęcić wielu przed pójściem na seans, a informacja o tym, iż produkcja trwa trzy i pół godziny zupełnie go dyskwalifikuje. I zupełnie niesłusznie, bowiem na prawdziwych kinomanów czeka wyśmienita egzotyczna uczta, podana w niezwykle profesjonalnej oprawie. Osoby, które wahają się przed pójściem do kina, w obawie przed zobaczeniem jakiejś indyjskiej amatorki zostaną mile zaskoczeni.

"Czasem słońce, czasem deszcz" oprócz melodramatycznej akcji łączy w sobie również elementy musicalu oraz komedii. To feria kolorów, tańca i hinduskiej kultury. Postaci nagle zaczynają tańczyć oraz śpiewać, a czynią to w sposób, jakiego widz nie uświadczy w czasie projekcji klasycznych amerykańskich musicali. Oprócz tego obrazy ze świata, z którego pochodzą bohaterowie przeplatają się z ich marzeniami, więc nikogo nie powinno dziwić, że nagle - jakby w zupełnym teledyskowym oderwaniu - para głównych postaci śpiewa do siebie na tle romantycznej pustyni i piramid. Jednak największą atrakcją jest sama gra aktorów, tak niepodobna do wszystkich zagranicznych produkcji, jakie trafiają na nasze ekrany.

"Produkcje z Bollywood podbiły już Europę, teraz czas na Polskę!" - ten slogan po projekcji filmu nie brzmi wcale fałszywie.

Maria Zelno

o filmie