|
Rok 1957
Londyn, słuchacze radia BBC zostają porażeni przez
dziwaczne błazeństwa grupy komediowych anarchistów, “The
Goons," których głównym atutem jest poczucie absurdu.
Siłą napędową grupy, jest genialny Peter Sellers,
sfrustrowany aktor, który chce zaistnieć w filmie.
Peter, podjudzany przez Peg - swą zaborczą matkę, która
ciśnie aby bardziej zadbał o rozwój swej kariery, by
zdobyć pierwszą rolę, używa niezwykłego podstępu. Rola
ta przynosi mu nagrodę brytyjskiego przemysłu filmowego.
Sellers gra u boku włoskiej gwiazdy - Sophii Loren, w
której się zakochuje. Szczęśliwa w małżeństwie aktorka,
odrzuca jego względy. Niezdrowe uczucie do Loren
powoduje rozłam w jego małżeństwie z Anne, a chęć
porzucenia przez Sellersa żony i dwójki dzieci, popycha
Anne w ramiona innego mężczyzny.
Walcząc z depresją i osamotnieniem, aktor udaje się do
Maurice’a Woodruffa, astrologa, który nie tylko
przepowiada mu związki z pięknymi kobietami, ale również
steruje jego karierą filmową. Kilka wytwórni, które
pragną pozyskać Sellersa, oferuje Woodruffowi w sekrecie
korzyści finansowe.
Jedną z osób mających nadzieję na pozyskanie Sellersa,
jest reżyser Blake Edwards, pławiący się w blasku sławy,
jaką przyniosło mu "Śniadanie u Tiffany’ego". Edwards
chce obsadzić Petera w drugoplanowej roli, w filmie
zatytułowanym "Różowa Pantera", w którym gra David Niven.
Dziwaczne poczucie humoru Edwardsa rozbraja Sellersa. Po
ukazaniu się filmu, olśniewająca kreacja aktora jako
Inspectora Clouseau zbiera wszelkie laury. Jednak pomimo
gorącego przyjęcia i zachwytu krytyków, Sellers ubolewa
nad swoją rolą.
Aktor przybity pobytem swojego ojca w szpitalu i
zbliżającą się nieuchronnie śmiercią, nie może uwierzyć,
że matka tak długo zwlekała z powiadomieniem go o
chorobie ojca, zakładając, że "jest zbyt zajęty
karierą". Urazę do niej będzie nosił w sobie aż do jej
śmierci. Tymczasem kariera Sellersa znajduje się w
momencie kulminacyjnym; zostaje zaangażowany przez
uznanego reżysera, Stanley’a Kubricka, do
pierwszoplanowych ról w Dr. Strangelove, czy How I
Learned to Stop Worrying and Love the Bomb. Owocna, choć
przejściowa współpraca przynosi Sellersowi pierwszą
nominację do Oscara.
Kiedy nie otrzymuje statuetki, odwiedza Maurice’a, który
usiłuje namówić go do przyjęcia propozycji Blake’a
Edwardsa i zagrania w sequelu Różowej Pantery,
przepowiadając, że szczęście przyniesie mu osoba o
inicjałach “B.E."
Przeczytawszy, że do Londynu przyjeżdża doskonała
szwedzka aktorka, Britt Ekland, Sellers bierze ją za
uosobienie przepowiedni i zaczyna zabiegać o jej
względy. Po trwającym trzy tygodnie burzliwym
narzeczeństwie, para bierze ślub. Kilka tygodni później
Sellers omal nie umiera na atak serca. Podczas choroby
"odwiedzają" go postacie, które kreował w filmach.
Ledwie uszedłszy z życiem, zdeterminowany, by znaleźć
szczęście u boku Britt i odnaleźć się w pracy, Sellers
przysięga porzucić dziwaczne role i stać się poważnym
aktorem. Jednak próba zagrania Jamesa Bonda w Casino
Royale okazuje się fiaskiem i ostatecznie aktor zostaje
wyrzucony z planu.
Sellers jedzie do szpitala z Britt, która rodzi ich
pierwsze dziecko. Peter bezceremonialnie sadza ją na
wózku inwalidzkim, pozostawiając pielęgniarkom. Jego
zdolności rodzicielskie zostają poddane próbie podczas
kręcenia After the Fox, kiedy wyrzuca Britt z planu,
tylko dlatego, że dziecko płacze.
z mat. dystrybutora
opr. EWA
|
